از نظر قرآن، نماز انسان را از لحاظ روحى و معنوى تربيت مىكند؛ زيرا نماز بين انسان و خالق هستى، پيوند برقرار مىكند و روحيه اطاعت و سپاسگزارى را در برابر منعم حقيقى به بشر مىآموزد. نماز تأثيرات فراوانى در تهذيب نفس دارد و انسان را از فساد و گناه باز مىدارد «ان الصلوة تنهى عن الفحشاء و المنكر»(224) بلكه اثر مهمترى در نماز وجود دارد كه همه مردم به دنبال آن هستند و آن آرامش قلب است با توجه به دو آيه قرآن، اين حقيقت (آرامش قلب) كه از نماز حاصل مىشود براى ما روشن مىشود «اقم الصلوة لذكرى»(225) نماز را به خاطر ياد من به پادار. «الا بذكر اللَّه تطمئن القلوب»(226) ياد من مايه آرامش قلبهاست.
224) عنكبوت، 45. 225) طه، 24. 226) رعد، 28.
|