1. پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم: «مالى ارى حب الدنيا قد غلب على كثير من الناس حتّى كانّ الموت فى هذه الدنيا على غيرهم كتب...»(155) چرا علاقه به دنيا در اكثر مردم غلبه پيدا كرده به طورى كه گويا مرگ در اين دنيا براى غير اينها لازم شده است.
2. امام اميرالمؤمنينعليه السلام در پاسخ شخصى كه از آن حضرت درخواست موعظه نمود، فرمودند: «لا تكن ممن يرجوا الاخرة بغير العمل و يرجى التوبة بطول الامل يقول فى الدنيا بقول الزاهدين و يعمل بعمل الراغبين ان اعطى منها لم يشبع و ان منع منها لم يقنع يعجز عن شكر ما اوتى و ينبغى الزيادة فيما بقى...»(156) آن كس مباش كه به آخرت و نتيجه كار اميدوار است ولى كار نمىكند و چون آرزوى طولانى دارد توبه را به تأخير مىاندازد، گفتارش در دنيا گفتار پارسايان است ولى نحوه رفتارش مانند كسانى است كه خواستار دنيا هستند. اگر از مال دنيا به او داده شود سير نمىشود و اگر به او نرسد قناعت نمىكند؛ نمىتواند شكر آنچه را كه دارد ادا كند و براى زياد كردن سرمايه خود تلاش مىكند.
3. امام مجتبىعليه السلام: «اعلموا انّ اللَّه لم يخلقكم عبثاً و ليس بتارككم سدى كتب اجالكم و قسم بينكم معايشكم ليعرف كل ذى لب منزلته و انّ ما قدّر له اصابه و ما صرف عنه فلن يصيبه.» بدانيد كه خداوند شما را بيهوده خلق نكرده و رها نساخته، مرگ را براى شما لازم دانسته و روزى شما را تقسيم نموده تا اينكه هر خردمندى منزلت خود را بيابد و بداند كه آنچه را براى او تقدير نموده به او مىرسد و آنچه را كه از او باز داشته به او نخواهد رسيد.
4. امام حسينعليه السلام: «اياك و ما تعتذر منه فانّ المؤمن لا يسيئ ولا يعتذر و المنافق كل يوم يسيئ و يعتذر»(157) بپرهيز از اينكه كارى انجام دهى تا معذرت بخواهى؛ مؤمن كار ناشايست انجام نمىدهد تا معذرت بخواهد، لكن منافق هر روز عمل زشت انجام مىدهد و عذر خواهى مىكند.
5. امام زينالعابدينعليه السلام: «ثلاث منجيات للمؤمن كفّ لسانه عن الناس و اغتيابهم و اشغاله نفسه بما ينفعه لاخرته و دنياه و طول البكاء على خطيئته»(158) سه چيز عامل نجات مؤمن است: الف: نگه داشتن زبان از مردم و دورى از غيبت. ب: مشغول بودن به امرى كه منافع دنيوى و اخروى دارد. ج: برگناهان زياد گريه كردن.
6. امام باقرعليه السلام: «صانع المنافق بلسانك واخلص مودّتك للمؤمن وان جالسك يهودى فاحسن مجالسته»(159) به وسيله زبان با منافق بساز ومحبّت خود را براى مؤمن خالص گردان واگر با يهودى همنشين شدى به طرز نيكو و معاشرت كن.
7. امام صادقعليه السلام: «من غضب عليك من اخوانك ثلاث مرّات فلم يقل فيك مكروها فاعدّه لنفسك»(160) هر كس از برادران دينى سه مرتبه بر تو خشم كرد و سخنى كه تو را بد آيد بر زبان جارى نكرد او را براى خود دوست اختيار كن.
8. امام كاظمعليه السلام: «يا هشام ان العاقل لا يحدّث من يخاف تكذيبه و لا يسأل من يخاف منعه و لا يعد ما لا يقدر عليه...»(161) عاقل كسى است كه سخنى را كه مىترسد او را تكذيب كنند، نمىگويد و از چيزى كه مىترسد او را محروم كنند سؤال نمىكند و به چيزى كه قدرت وفاى به آن را ندارد وعده نمىدهد.
9. امام رضاعليه السلام: «صاحب النعمة يجب ان يوسّع على عياله»(162) كسى كه داراى امكانات مادى است، لازم است كه بر زن و فرزنش توسعه دهد.
10. امام جوادعليه السلام: «المؤمن يحتاج الى ثلاث خصال توفيق من اللَّه واعظ من نفسه و قبول ممّن ينصحه»(163) هر مؤمنى به سه صفت نياز دارد: توفيق الهى و موعظه از ناحيه خودش و پذيرش نصيحت ديگران.
11. امام هادىعليه السلام: «من رضى عن نفسه كثر الساخطون عليه»(164) هر كس از خودش راضى باشد مردم از او ناراضى هستند.
12. امام عسكرىعليه السلام: «لا تكرم الرجل بما يشقّ عليه»(165) اكرام از اشخاص نبايد آنها را به مشقّت و زحمت بياندازد.
155) بحارالانوار، ج 77، ص 125.
156) نهجالبلاغه، حكمت 142.
157) بحارالانوار، ج 78، ص 120.
158) بحارالانوار، ج 78، ص 140.
159) بحارالانوار، ج 78، ص 172.
160) ج 78، ص 251.
161) بحارالانوار، ج 78، ص 304.
162) بحارالانوار، ج 78، ص 335.
163) بحارالانوار، ج 78، ص 358.
164) بحارالانوار، ج 78، ص 369.
165) بحارالانوار، ج 78، ص 374. | 
