1- سلامتى عقل. قال علىعليه السلام: «مخالفة الهوى شفاء العقل»(76) مخالفت با هواى نفس مايه شفاى عقل و خرد است.
2- دستيابى به خير دنيا و آخرت. قال الرضاعليه السلام «سألنى رجل عما يجمع خير الدنيا والاخرة فقلت خالف نفسك(77)» امام رضاعليه السلام فرمود: مردى از من پرسيد: كدام عمل است كه باعث حصول خير دنيا و آخرت است؟ گفتم: به مخالفت با نفس خود بپرداز كه خير دنيا و آخرت تو در آن است.
3- بىنيازى درونى و تضمين رزق. قال الباقرعليه السلام «ان اللَّه عزوجل يقول و عزّتى و جلالى و عظمتى و بهائى و علوّ ارتفاعى لا يؤثر عبد مؤمن هواى على هواه فى شئ من امر الدنيا. الاّ جعلت غناه فى نفسه و همّته فى آخرته و ضمنت السموات والارض رزقه و كنت له من وراء تجارة كل تاجر»(78)
امام باقرعليه السلام فرمود: «خداوند متعال مىفرمايد: به عزت و جلال و عظمت و اُبهّت و بلندى شأن خودم سوگند كه بندهاى در امور زندگى خواست مرا برخواست خود ترجيح ندهد، جز آنكه من بى نيازى درونى به او عطا مىكنم و همّت وى را در رابطه با امور اخروى بلند گردانم و پشتوانه كسب و تجارت وى خواهم بود و آسمان و زمين روزى وى را تضمين مىكنند.
4- حفظ ايمان. قال علىعليه السلام: «رأس الدين مخالفة الهوى»(79) اساس دين مخالفت با هواى نفس است.
5 - گوارا شدن زندگى. قال علىعليه السلام: «و طلبت العيش فما وجدته الاّ بترك الهوى فاترك الهوى ليطيب عيشكم»(80) در جستجوى زندگى شتافتم و آن را جز در ترك هواى نفس نيافتم.
76) غررالحكم.
77) سفينة البحار، ج 2، ص 603.
78) وسائل الشيعه، ج 11، ص 505.
79) تصنيف غرر، ص 241.
80) جامعالاخبار، ص 144.
| 
