تربيت همانطورى كه از ريشه لغوى آن استفاده مىشود عبارت است از پرورش استعدادهاى درونى وقواى انسان و مركز ثقل آن نفس و باطن بشر است. واگر نسبت به بدن و قواى ظاهرى انسان هم تعلق مىگيرد جنبه مقدماتى وتبعى دارد تا آن را براى دسترسى به كمالات وفضايل انسانى آماده نمايد. ريشه همه فضايل و رذايل معنوى، نفس انسان است كه با تربيت صحيح و مناسب، به عالم ملكوت عروج مىكند و به مقام قرب الهى مىرسد و با ناپاكى و معصيت سقوط مىكند. از نظر اسلام لازم است هر مسلمانى نفس خويش را به وسيله علم و دانش و عمل تغذيه و تكريم كند.
|